قدرت ذهن – آب دریا با یک قاشق نمک، شور نمیشود.
من، اولین مسافر زمان هستم! (قسمت دوم)
انسان، یکی از باارزشترین مخلوقات خداوند بزرگ میباشد که از ارزش والایی بهرهمند است؛
چنانچه اگر بخواهد میتواند خود را به جایگاه ویژهای نزد خداوند برساند، مرتبهای که هیچ موجود دیگری قادر به کسب آن نیست.
آیا چنین مخلوقی که روح خدا بر او دمیده شده، میتواند بیارزش باشد؟
متأسفانه برخی انسانها ارزش و احترام خود را فراموش میکنند و والا بودن را در چیزهای دیگری مثل: ثروت، مقام، عنوان و… میپندارند.
بیایید راجع به این موضوع بیشتر صحبت کنیم:
وقتی شما مبنای ارزشمندی خود را بر اساس داشتههایتان تصور میکنید،
به این معنیست که در صورت نبود آنها، شما بیارزش هستید. اگر شما ارج و اهمیت خود را در وجود خودرو بپندارید،
در صورت نبودنش، تهی و هیچ میشوید! چنانچه هویت خودتان را بر مبنای
خانهای که در آن زندگی میکنید، تعریف نمایید،
در حین فروش آن خانه، شما بیهویت میشوید، پس میتوان نتیجه گرفت که جایگاه حقیقی انسان
بر مبنای داشتههایش سنجیده نمیشود.
مورد بعدی این است که انسان ممکنالخطاست، یعنی هر فردی ممکن است دچار خطا شود
اما اشتباه باعث بیمقدار شدن او نمیشود چرا که این فقط کاری است که انجام داده و کل شخصیت او نیست.
سومین مورد این است که شما مبنای ارزش خود را براساس برخورد و منش دیگران بسنجید
و اگر به شما بیاحترامی شده و یا برخورد نامناسبی شود، خود را فردی ناچیز بشمارید، اما این فقط رفتاریست که دیگران انجام دادهاند
و هیچ ربطی به فردیت و شخصیت شما ندارد.
بهترین کار در مورد ارزش انسان این است که او والایی و ارزشمندی خود را بر مبنای خالقش قرار دهد،
آنقدر باارزش بودهایم که خدایمان برای خلقت ما زمان گذاشته و به ما لقب اشرف مخلوقات داده است،
پس ما نه تنها ارزشمندیم بلکه بسیار والا مقامیم و اگر این مورد را معیار سنجش خود قرار دهیم
همیشه و همهجا به خود فرصت خواهیم داد!
زمانی که خطایی مرتکب شدیم به خود بگوییم: فراموش نکن مخلوق چه خالقی هستی تو فرصت داری تا جبران کنی.
اگر خودروی خود را، خانهتان، ثروت و عنوان خویش را از دست دادیم به خود بگوییم:
تو برترین مخلوقِ والاترین معبودی، او همواره کنار توست و تو میتوانی دوباره تلاش کرده و بهدست بیاوری هر آن چیزی را که بخواهی.
لطفاً با کفش وارد نشوید!
بارها دیدهایم که در مکانهایی خاص این عبارت نوشته شده است و معمولاً دو معنی دارد:
یا به این معنی بوده که آن مکان تمیز است و با کفشی که با عوامل بیرونی در تماس بوده است وارد نشوید و
یا این که آن مکان نجس است (دستشویی) و دمپایی مخصوص برای استفاده دارد تا کفش شما نیز کثیف شده و به بیرون منتقل نشود.
حالا ما برای خودمان و ارزش والایی که داریم همچین جملهای را طراحی کنیم: لطفاً با احترام وارد شوید!
این جمله را همیشه در ذهن خود نگه داریم تا در درجۀ اول خودمان به شخصیتمان احترام بگذاریم و در درجۀ دوم
دیگران ملزم به احترام گذاشتن به ما باشند و همگی دستبهدست هم دهیم تا ارزش انسانها را
بالا برده و در حفظ شخصیت خود و دیگران کوشا باشیم.
فراموش نکنید که شما انسانها برترین مخلوقِ والاترین معبود هستید، پس با خود به شایستگی رفتار کنید.
